جان جهان! دوش کجا بوده‌ا‌ی / نی غلطم در دل ما بوده‌ای


دوش ز هجر تو جفا دیده‌ام / ای که تو سلطان وفا بوده‌ای


آه که من دوش چه‌سان بوده‌ام / آه که تو دوش که را بوده‌ای


رشک برم کاش قبا بودمی / چون‌که در آغوش قبا بوده‌ای


رنگ تو داری، که زِ رَنگ جهان / پاکی، و همرنگ بقا بوده‌ای


آینه‌ای، رنگ تو عکس کسیست / تو ز همه رنگ جدا بوده‌ای